آنچه که در ما نیست

1 12 2008

دیروز شنیدم که وزیر کشور هند بعد ازقضیه حملات تروریستی در بمبئی استعفا کرده و دلیل اون رو هم مسایل اخلاقی این قضیه عنوان کرده ؛این قضیه چیز تازه ای در این گونه موارد نیست و اکثرا مسولان دولتی بعد از چنین وقایعی یا خودخواسته و یا به خواست غیر رسمی دولت و مردم استعفا میکنند و به نوعی از مردم عذرخواهی میکنند.

امادر کشور ما اگر وزیر محترم کشور(داخله) بخواد برای چنین چیزهایی استعفا کنه و وزیر دیگری مقرر بشه فکر نکنم مدت وزارت وزیر تازه مقرر شده بیش از 2 ماه باشه.

اینبار وقتی خبر استعفای وزیر کشور هند رو شنیدم نمیدونم چرا یاد دولت خودمون افتادم که وزیر خاطی و استیضاح شده ای که به رای مجلس (ولسی جرگه)باید برکنار میشد هنوز مشغول به کاره!!!.

حس مسولیت و تعهدی که در این اقدام وزیر کشور هند بود من رو یا خبری اندخت که یکی از دوستانم تعریف کرد؛اون گفت:

«»برای شرکتی کار میکنم که مسولیت ساخت یک مرکز آموزش و تربیتی پلیس ملی را دارد.بعد از اتمام کار و زمان تحویل دادن رسمی به مسولان نظامی رییس بخش ساختمانی از تحویل گرفتن امتناع کرد,وقتی دلیل را پرسیدیم گفت:اگر این مرکز را رسما تحویل بگیریم باید سربازان خود را _که تقریبا 800سرباز هستند_راباید به اینجا منقل کنیم و حال اینکه ما نمیتوانیم خودمان به تنهایی امنیت مرکز را تامین کنیم!!,شما بروید و با نیروهای آیساف صحبت کنیدهرگاه آنها چند واحد امنیتی را برای تامین امنیت به اینجا فرستادند ما هم رسما تحوی میگیریم!!!!.

خب از اینگونه سرباز و رییسی نباید انتظار برقراری نظم وامنیت عمومی در سطح کشور داشت. یاد همان مثل قدیمی افتادم که :

>>هر چه بگندد نمکش میزنند  وای به آن روز که بگندد نمک<<

آنچه هنوز در مانیست ,احساس مسولیت در قبال جامعه و مردم و آینده کشور است.

Advertisements